alvares

تاریخچه شهر سرعین

  • ساری قئیه
  • سارقین
  • سرقین
  • سرعین

ساری قئیه درتاریخ سرعین

در تاریخ مجمع البلدان از اطراف اردبیل و دامنه سبلان از آبگرمها تا دره ای بنام ساری دره یادی کرده اند.ساری دره در شمال ساری قئیه (سرعین کنونی) واقع است.ساکنان آن زمان به خاطر وجود سنگهایی به رنگ زرد و خاکهای زعفرانی و سنگ گلداخته های آتش فشان زرد رنگ در قدم به قدم سرعین نام ساری قئیه را برای این شهر انتخاب کرده بودند. زرخیز بودن این مکان باز دلیل بعدی می توان باشد.
در نزدیکی سرعین یا درست بگویم ساری قئیه روستای هست به نام "درگه سران" که امروزه به نام ورگه سران معروف است.بخاطر این درگه سران نام نهادن که این مناطق نشیمن گاه سران ساسانی بود و کسانی که به دیدار مئوبد موبدان می آمدند به اصطلاح خودشان می گفتند به درگه سران میرویم تا احتیاجات خود را از آن درگاه و از آن مقام دریافت نماییم. در آن زمان مردم ایران به سه دسته عظیم تقسیم شده بودند:
1_موبدان 2_اشراف 3_کشاورزان
این موبدان هر جاکه اطراق می کردند اشراف چون مور و ملخ دور آن وادی را پر می کردند. هزاران نشانه از دوران ساسانیان در گوشه و کنار شهر سرعین و مناطق سبلان به چشم می خورند.از روستای لاطران گرفته تا آتشگاه سبلان و از آل پارس (الوارس کنو نی) گرفته تا ایران دره سی( یعنی دره ایران که امروزه با نام ایران دره سی معروف است.) همه و همه گویای دوران ساسانیان است.

سارقین

باظهور اسلام و سقوط امپراطوری ایران و حکومت پادشاهان زردشتی این معبد پایگاه و اقامتگاه سارقین شد.سارقین و راهزنان از زیر زمین های معبد به جای پناهگاه استفاده می کردند.و تپه زردشت پناهگاه سارقین شد.دلیلش همین بود که معبد درست درمسیرجاده ابریشم قرار گرفته بود و کاروان های زیادی ازطرف اردبیل و بلاد دیگر به سمت تبریز از دامنه این معبد عبور می کردند.
جاده ابریشم مجد و عظمت معبد آناهیتا را زبان زد عام و خاص کرده بود.و هم اکنون نیز اهمیت وجودی خود را نگاه داشته است.تبریز یولی(راه تبریز)هنوز هم از دامنه اذربایجان پاک نشده است.این جاده از زیر همین تپه تا به دریایه سیاه اناتولی امتداد دارد در زمان نادر شاه افشارسردسته این راهزنان به دست نادر شاه گرفتار و کشته شد.

سرقین

در اواخر سلسله صفوی و در اوایل سلسله افشاریه نام سارقین به سرقین تغییر یافت.شناسنامه ها و اسناد ملکی و مدارک رسمی و دولتی ایران که با نام سرقین مکتوب است شواهد محکمی است که خاطرات گذشته گان را زنده میکند و تاریخ این مرز و بوم را در اوراق سینه ها می نگارند.